Spłukany w Wietnamie, w Da Lat przygarnęła mnie rodzina

Kiedy wróciłem do Cebu, byłem naprawdę szczęśliwy. Następny był Wietnam, bilet lotniczy już kupiłem.

A potem wybuchła afera z Paparą.

Nagle bez pieniędzy

Przez to, co działo się z kontami w Paparze w Turcji, nie miałem dostępu do pieniędzy na koncie. Papara to turecka aplikacja płatnicza, a wszystkie moje pieniądze były właśnie tam. Konta były zablokowane z powodu śledztwa, niektórzy mieli dostęp do swoich pieniędzy, ja nie.

Nagle znowu byłem spłukany.

Na szczęście bilet był już kupiony, więc przynajmniej mogłem dolecieć do Wietnamu. Nie miałem pojęcia, jak tam przeżyję ani gdzie będę spał.

Poleciałem do Ho Chi Minh. Najpierw znalazłem nocleg. W podróży zwykle staram się nie używać karty kredytowej, ale nie miałem wyjścia i zapłaciłem za hostel kartą.

Pomoc od AI

Usiadłem w stołówce hostelu i otworzyłem laptopa. Przyszedł mi do głowy wolontariat.

Poprosiłem AI o pomoc. Kazałem jej poszukać w różnych miastach Wietnamu hosteli, które szukają wolontariuszy, są dla backpackerów, mają towarzyską atmosferę i dają łóżko. Zrobiła listę.

Zebrałem kontakty jeden po drugim. Instagram, Facebook, mail, telefon, WhatsApp, pisałem wszędzie, gdzie się dało.

Z dwóch miejsc przyszła pozytywna odpowiedź. Jedno było w Da Lat, drugie na wyspie Phu Quoc niedaleko Kambodży.

Właściciel z Phu Quoc zapytał, czy jestem Turkiem. Kiedy usłyszał, że tak, chciał, żebym przygotował jakieś jedzenie na sprzedaż na ulicy. Zapytał nawet, czy umiem robić döner. Moje doświadczenie z dönerem ogranicza się do jedzenia. Menemen mógłbym zrobić, ale sprzedawanie menemenu na ulicy nie wyglądało mi na dobry biznes. Do tego ciągle naciskał, żebym przyjechał, nie pojechałem.

Odpowiedź z Da Lat była bardzo prosta. Przyjedź i zaczynaj.

Wyjaśniłem, że nie mam gdzie mieszkać i nie mogę korzystać ze swoich pieniędzy. Nie martw się, po prostu przyjedź, odpisali.

Następnego dnia wszedłem do biura firmy autobusowej przy drodze. Przyjmowali tylko gotówkę. Pracownik powiedział, że bilet mogę kupić na ich stronie, i tak zrobiłem.

Dalej nie miałem pieniędzy w kieszeni, ale miałem już dokąd jechać. Kiedy kieszeń jest pusta, świat się kurczy, ale właśnie wtedy pojawiają się w nim dobrzy ludzie.

King Kong Hostel

Z Ho Chi Minh do Da Lat pojechałem autobusem sypialnym. Po długiej podróży dotarłem do King Kong Hostel.

To był rodzinny biznes. Prowadziła go para, Ha i Han, mieli dwie małe córki. Od pierwszego dnia nie czułem się obco. Był jeszcze jeden wolontariusz, Andrew, Brytyjczyk o egipskich korzeniach, i od razu się dogadaliśmy.

Moja praca była prosta. Co wieczór pracowałem za barem, a czasem pomagałem przy innych rzeczach w hostelu. Raz kazali mi pomalować cztery piętrowe łóżka, zajęło mi to dwa dni. Za barem robiłem głównie drinki z rumem, lodem, colą i limonką.

Ale to nie praca sprawiła, że King Kong był dla mnie wyjątkowy.

Co wieczór była wspólna kolacja, nazywana Family Dinner. Goście, wolontariusze i właściciele jedli przy jednym stole. Kiedy właściciele gotowali obiad, odkładali talerz też dla mnie. Napoje, które brałem, kazałem zapisywać w zeszycie. Wiedziałem, że kiedyś odzyskam dostęp do konta i spłacę długi.

Maze Bar i ciągle ta sama rozmowa

Wypracowałem sobie rutynę. Rodzinna kolacja, potem muzyka, bilard i gry w barze hostelu. Około dziesiątej, kiedy bar się zamykał, szliśmy ze znajomymi do Maze Baru.

Maze Bar robił honor swojej nazwie. W środku był jak labirynt, kilka pięter, części schodzące pod ziemię, dach. Za pierwszym razem nie wiedziałem, którędy się wchodzi, a którędy wychodzi. Po kilku razach, kiedy się zgubiłem, znałem go na pamięć.

Przez jakiś czas ta rutyna była świetna. Dwóch kolegów Włochów, jeszcze jeden Włoch, Filip z Polski i inni podróżnicy, którzy przychodzili i odchodzili.

Ale z czasem coś zauważyłem. Ludzie się zmieniali, a rozmowy zostawały te same.

Codziennie ktoś nowy przyjeżdżał, a my pytaliśmy, skąd jest, co robi, gdzie był. Potem bilard, karty, Monopoly albo UNO. Wieczorem znowu te same bary. Po miesiącu byłem już znudzony.

Mimo to pamiętam ten czas jako jeden z najpiękniejszych w moim życiu. W chwili, kiedy byłem kompletnie spłukany, rodzina przyjęła mnie do siebie i dała mi jedzenie i łóżko.

Powódź

Kiedy byłem w Da Lat, w innych częściach Wietnamu, zwłaszcza wokół Da Nang, była ogromna powódź. Pewnego dnia właściciele hostelu zapytali, czy chcemy pomóc. Od razu się zgodziliśmy.

Pojechaliśmy do magazynu, gdzie zbierano pomoc. Cały dzień sortowaliśmy ubrania, jedzenie i inne rzeczy i ładowaliśmy je do autobusów i ciężarówek. Byliśmy podróżnikami z różnych krajów, wszyscy tam w tym samym celu. Ten dzień też nagrałem. Lokalne gazety pisały, że zagraniczni podróżnicy przyłączyli się do pomocy.

Jest duża różnica między jechaniem do kraju tylko po to, żeby go zobaczyć, a dołożeniem czegoś od siebie do tego, co się tam dzieje.

Hue

Miesiąc później moje konto w Paparze w końcu odblokowano. Znowu mogłem korzystać z pieniędzy, czas było jechać dalej.

Większość podróżników w Wietnamie wybiera Da Nang. Dla kogoś, kto nie umie pływać, jechanie do miasta tylko po to, żeby wejść do morza, nie miało większego sensu. Patrząc na mapę Wietnamu, zwróciłem uwagę na Hue. Pałace, cytadele i kanały z dawnego królestwa.

Zostałem trzy, cztery dni. Zwiedziłem pałace i cytadele i chodziłem po ulicach. Po Da Lat to był zupełnie inny Wietnam, bardziej historyczny, spokojniejszy. Nie każda podróż musi być pełna niezwykłych wydarzeń. Czasem wystarczy pochodzić po ulicach miasta.

Hanoi

Po Hue pojechałem do Hanoi i znowu zostałem trzy, cztery dni. Miasto przypominało mi Ho Chi Minh. Zatłoczone ulice, skutery z każdej strony, klaksony, które nie milkną. W Da Lat ludzie wydawali mi się spokojniejsi i milsi, w dużych miastach wszyscy jakby się gdzieś spieszyli.

Najbardziej ciekawiła mnie słynna ulica z pociągiem. Na zdjęciach wyglądała bardzo ciekawie. Kiedy tam poszedłem, nie zrobiła na mnie takiego wrażenia, jak się spodziewałem. Było pełno turystów, kawiarni i ludzi, którzy chcieli robić zdjęcia. Wyglądało mi to na pokaz dla turystów. Ale przynajmniej to zobaczyłem.

W Hue i Hanoi nie nagrywałem dużo. Kamerę miałem przy sobie, ale nie miałem jeszcze nawyku nagrywania. Wtedy najważniejsze było podróżowanie i poznawanie ludzi.

Następna była Tajlandia.

Co musisz wiedzieć przed wyjazdem do Wietnamu

Wiza

• Obywatele Turcji jadą do Wietnamu na e wizę. Możesz zostać do 90 dni, jednokrotny wjazd kosztuje 25 dolarów, wielokrotny 50 dolarów. Sprawdź zasady dla swojego paszportu.
• Wniosek składa się online, tylko na oficjalnej stronie, evisa.gov.vn. Są bardzo podobne strony pośredników, które biorą dwa albo trzy razy więcej.
• Zwykle przychodzi w kilka dni roboczych, ale mnie zajęło to miesiąc. Złóż wniosek wcześnie i wpisz dane dokładnie tak, jak w paszporcie. Nawet jedna zła litera może narobić kłopotów.
• Zasady mogą się zmieniać, sprawdź przed wyjazdem.

Pieniądze

• Walutą Wietnamu jest dong. Jest dużo zer i w pierwszych dniach łatwo się pogubić, sprawdź dwa razy, zanim zapłacisz.
• Większość bankomatów pobiera opłatę za każdą wypłatę. Kiedy płacisz kartą albo wypłacasz, a terminal pyta, czy rozliczyć w twojej walucie, czy w dongach, wybierz dongi.
• W dużych miastach karta i QR są popularne, ale przy street foodzie, na targach i w firmach autobusowych potrzebujesz gotówki. Nie utknij w biurze autobusowym jak ja, miej gotówkę albo kup bilet online.
• Nie trzymaj wszystkich pieniędzy na jednym koncie w swoim kraju. Miej drugą kartę i trochę dolarów.

Jak się poruszać

• W miastach używaj Graba, zamówisz taksówkę i motor z kierowcą. Cena jest jasna od początku.
• Między miastami najtańsze są autobusy sypialne. Jak jedziesz nocą, oszczędzasz też na noclegu.
• Między Hue a Hanoi jeździ też pociąg, widoki są ładne.
• Przechodząc przez ulicę, nie biegnij i nie zatrzymuj się. Idź w tym samym tempie, skutery cię ominą.

Karta SIM

Operatorzy to Viettel, Vinaphone i Mobifone. Na lotnisku kupisz kartę na paszport. Viettel podobno ma najlepszy zasięg.

Wolontariat

Jeśli jesteś spłukany albo chcesz gdzieś zostać dłużej, pisz bezpośrednio do hosteli. Tak jak ja, Instagram, WhatsApp, mail, co tylko jest. Większość daje wolontariuszom łóżko i jedzenie, a w zamian pracujesz za barem albo w recepcji.

Pogoda

• Da Lat leży wysoko, wieczorami robi się chłodno. Weź bluzę.
• W środkowym Wietnamie, w okolicach Hue i Da Nang, od września do grudnia jest pora deszczowa i powodzi. Jeśli jedziesz w tych miesiącach, śledź wiadomości.

Co zobaczyć

• Ho Chi Minh. Targ Ben Thanh i Muzeum Pozostałości Wojennych.
• Da Lat. Brzeg jeziora, nocny targ i wodospady wokół miasta. Wieczorem idź do Maze Baru, jak się nie zgubisz, masz szczęście.
• Hue. Miasto Cesarskie, pagoda Thien Mu i grobowce cesarzy.
• Hanoi. Stare miasto, jezioro Hoan Kiem i ulica z pociągiem.